مناطق تحت مدیریت نسخه 5مناطق حفاظت شدهمنطقه حفاظت شده جاجرود

وضعیت آلودگی هوای تهران

نظرسنجی

منطقه حفاظت شده جاجرود

اين مجموعه مشتمل بر پاركهاي ملي سرخه حصار و خجير و منطقه حفاظت شده جاجرود مي باشد. به دليل آنكه اين مناطق در يك محدوده قرار داشته، زيستگاه و حيات وحش تقريباً مشتركي دارند به صورت مجموعه حفاظتي جاجرود معرفي شده اند. 
تاريخچه: 
 پس از انتخاب شهر تهران در سال 1174 به عنوان پايتخت ايران، اراضي واقع در شرق اين شهر با عناوين منطقه قرق و شكارگاه مورد استفاده قرار گرفتند كه بدين اعتبار مي توان آنها را از قديمي ترين مناطق تحت حفاظت در جهان تلقي نمود. 
پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران و در سال 1358 با تصويب شوراي انقلاب، اداره اين اراضي به سازمان حفاظت محيط زيست محول گرديد. در سال 1361 منطقه حفاظت شده جاجرود با وسعتي در حدود 56624 هكتار، با در برگرفتن دو پارك ملي با مساحت 9195 هكتار، تحت مديريت اداره كل حفاظت محيط زيست استان تهران قرار گرفتند.
موقعيت جغرافيايي: 
اين مجموعه از شمال و شمال غربي به حوزه آبريز رودخانه جاجرود، از شرق و شمال شرق به حوزه آبريز رودخانه دماوند، از جنوب به كوه پارچين ورامين و غرب به جاده خاوران و اتوبان بسيج (افسريه) محدود مي شود.
فلور منطقه:
در كل منطقه 517 گونه گياهي شناسايي شده كه متعلق به 70 تيره گياهي هستند.
 از اين تعداد 332 گونه در رديف گونه هاي گياهي علفي چندساله، 126 گونه جزء گونه هاي يكساله، 6 گونه گياهان بوته اي، 29 گونه گياهان درختچه اي و 24 گونه در رديف گياهان درختي مي باشند كه اين حالت بيانگر شرايط مناسب رويش در منطقه اي است كه يكي از گونه هاي شاخص گياهي آن بنه ميباشد.
فون منطقه:
تاكنون 38 گونه از رده پستانداران (قوچ و ميش، كفتار و ...)،  118 گونه از رده پرندگان،  27 گونه از رده خزندگان (9 گونه سوسمار، 17 گونه از راسته مارها، يك گونه لاك پشت)، 2 گونه دوزيست (وزغ سبز و وزغ معمولي) و 7 گونه ماهي در اين مجموعه شناسايي شده اند.
 وجود كفتار و خالصترين جمعيت قوچ و ميش البرز مركزي از جمله ويژگيهاي اين 2 پارك ملي است.

مناسبت ها و برنامه ها